1st - 7th October 2012

HOME  CYMRAEG

Julia Fiedorczuk

Julia Fiedorczuk

Julia Fiedorczuk (1975) is a poet, fiction writer, translator and lecturer in American Literature at Warsaw University, Poland.

She has published four volumes of poetry, the most recent of which is Tlen (Wrocław: Biuro Literackie, 2009), a collection of short stories and a novel (Biała Ofelia, 2011). Her first poetry collection (Listopad nad Narwią) received an award for the best first book of the year (2003). She is also a recipient of Hubert Burda Preis (Vienna, 2005).

Her short story collection (Poranek Marii i inne opowiadania) was shortlisted for for the PTWK (Polish Association of Book Publishers) prize.

Her poems have appeared in anthologies in Great Britain, USA, Slovenia and Sweden. Her translations include English and American poetry, prose and criticism (among others: Wallace Stevens, Laura Riding, John Ashbery, Yusef Komunyakaa).

 

Fotosynteza

Słońce mnie rodzi prawie bezboleśnie,
na stopie mam plasterek ciepła, na powiekach
lekki kompres krwi, nieziemskie gogle.
Przysiada na nich widmo jak roztrzepany


błyskawiczny ukwiał, który mi opowiada
barwne ichtiologiczne historie. Czerwień
i czerń, tak wszystko się zaczyna,
później dopiero Wielki Wylew


Ultramaryny, która jest moją amfibią.
Jak to było? Staram się pamiętać
i coraz mocniej trę oczy. Tamte podskórne
czasy podpływają bliżej, są moje


na ułamek światła, momentalny bezdech
i rozkoszny strach, który się zaraz rozproszy
w musującej toni. Mieć ciebie świecie
na własność. Kochać cię, ciebie tracić.


A trzeba wyjść na ląd, opierzyć się i patrzeć
prosto w słońce.
Zieleń tęczówki jak morze.
Tkanka, tkanina, tlen.



Photosynthesis

The sun gives birth to me almost without pain,
a dressing of warmth on my foot, on my eyelids
a light compress of blood, unearthly goggles.
On them crouches a spectrum like a swift

giddy anemone, that tells me
colorful ichthyological stories. Red
and black is how everything starts,
then later the Great Inundation

of Ultramarine, my amphibious vehicle.
How was it? I strive to remember,
rubbing my eyes. Those subcutaneous
times drift nearer, they are mine

for a light-flash, a brief apnea
and an exquisite fear, that instantly dissolves
in the foaming depths. To possess you,
world. To love you, lose you.

But what's needed is to emerge on land, grow feathers,
look straight at the sun.
The sealike green of the iris.
Flesh, cloth, breath.

 

by Julia Fiedorczuk
translated by Bill Johnston


Ty Newydd

Literature Across Frontiers

poetry wales

Pontio

Literature Wales Aberystwyth University Gwynedd

Bangor University

Arts Council of Wales

Wales Literature Exchange

Whistlestop Cafe

British Council Palas Print the absurd
Goethe Institut Translators House Wales Kunst Purple Moose aelg logo Galicia logo In Chapters EU logo