1st - 7th October 2012

HOME  CYMRAEG

Katerina Iliopoulou

Katerina Iliopoulou

Katerina Iliopoulou is a poet, artist and translator who lives in Athens. Her poetry has been translated into many languages and has been featured in literary reviews and anthologies in Greece and abroad.

She has participated in international writing and translation programs, festivals and Biennials. She has published three books of poetry. Her first poetry book (Mister T.) received the Diavazo award for best debut.

As a member of the arts collective intothepill she has co-organized projects that bring together poetry and visual arts. She has translated poetry of Mina Loy, Robert Hass,Ted Hughes and Ariel of Sylvia Plath. She is co-editor of the bilingual site greekpoetrynow.com.

 

Ταίναρο

Εδώ οι μέρες δεν διαλϋονται στον αέρα
Πέφτουν μέσα στο νερό
Σχηματίζοντας μια καταδική τους στιβάδα
Μια επιφάνεια διαχωρισμοϋ.
ένα γεράκι πετάει πάνω από το σώμα του καλοκαιριοϋ
Βουτάει ξανά και ξανά
Τρέφεται και μεθάει από την πτώση.
Δεν έχει τίποτα εδώ
Μόνο τρελλό αέρα και πέτρες
 Και θάλασσα
 Μια αναίτια υπόσχεση
Ακονίζει τη λαγνεία μας με τη λάμα του φεγγαριοϋ.

όταν έφτασα εδώ για πρώτη φορά, στο τοπίο του τέλους,
Ο αέρας έμπαινε στο στόμα μου με τέτοια μανία
Σα να ήμουν ο μοναδικός αποδέκτης του
Μέχρι όλες οι λέξεις μου να εξαφανιστοϋν.

Κάθε δέντρο υποδέχεται διαφορετικά τον άνεμο
άλλα υποφέρουν, άλλα πάλι αντιστέκονται
(έχω συναντήσει μια φοινικιά που γεννοϋσε τον άνεμο και τον διένειμε
προς κάθε κατεϋθυνση)
άλλα τρέμουν ολόκληρα κι αλλάζουν χρώματα.
Εγώ βέβαια δεν είμαι δέντρο
Κάθισα κάτω και τον φόρεσα παλτό
έσκυψα το κεφάλι μου και κοίταξα το χώμα
Μέσα από τις ρωγμές του, οι ρίζες του θυμαριοϋ
 με τα ιερογλυφικά τους πάσχιζαν να βγουν στο φως.
 Τότε οι λέξεις ξαναγϋρισαν.



Tainaron

Here the days do not dissolve in the air
They drop into the water
Forming their very own layer
A surface of separation.
A hawk flies above the body of summer
He dives again and again
Feeding and getting drunk on falling.  
There is nothing here
Only crazy wind and stones
And sea
A random promise
Sharpens our lust with the blade of the moon.

When I arrived for the first time in this landscape of endings
The wind entered my mouth with such fury
As if I were its sole receptacle       
Until all my words disappeared.

Every tree receives the wind differently 
Some suffer others resist
(I met a palm tree that gave birth to the wind and distributed it
in every direction)
Others shake all over and change colors.
I of course am not a tree 
I sat down and wore the wind as a coat.
I bent my head and looked at the ground.
From its crevices, the roots of thyme
with their hieroglyphics struggled to enter the light.
Then the words came back.     

 

 

Translated by John O'Kane

 

Tainaron (Ταίναρο):
The southern most tip of continental Greece. Ancient Greeks believed it to be the end of the world.


Ty Newydd

Literature Across Frontiers

poetry wales

Pontio

Literature Wales Aberystwyth University Gwynedd

Bangor University

Arts Council of Wales

Wales Literature Exchange

Whistlestop Cafe

British Council Palas Print the absurd
Goethe Institut Translators House Wales Kunst Purple Moose aelg logo Galicia logo In Chapters EU logo